Hoofdstukindex:

Dit is het laatste deel van een tweeluik over Eelco Gelling, gebaseerd op een uitgebreid interview met hem in december vorig jaar.

ZZZZRedWhiteBlueNa het uiteenvallen van C+B in 1972 werd mede op aandringen van Willem van Kooten (alias 'Joost den Draaijer'), directeur van platenmaatschappij en muziekuitgeverij Red Bullet, drie jaar later een poging ondernomen om rond Muskee en Gelling een nieuwe 'superformatie' op te richten.

Frank Nuyens (gitaar), Herman van Boeyen (drums) en Lourens Leeuw (bas) kwamen erbij, Barry Hay verzon de naam Red, White & Blue (foto boven) en George Kooijmans produceerde de gelijknamige LP, die commercieel echter flopte en direct het einde van de groep betekende.
Eelco is er nog altijd niet over te spreken. "Waardeloze plaat, slecht geproduceerd. Ik heb alle gitaarpartijen gedaan. Er staan in principe wel een paar goede nummers op, die ik graag nog eens opnieuw zou willen opnemen, maar Kooijmans had er totaal geen grip op. Die hele band was slecht opgezet en zeer negatief. Kansloos en een waardeloze sfeer. We hadden gewoon op dat moment enkele verkeerde mensen om ons heen. Zwaar balen."

Kid Blue
ZZZZGellingmetBrood1974Nee, dan vindt Eelco de volgende elpee Kid Blue uit 1976 een stuk beter, met een goede hoes en "lekkere" zangeressen (Margriet Eshuys en Maggie MacNeal). "Toen was er wederom even die klik. Herman Brood kwam er weer bij. Op die LP kun je heel goed horen wat Brood later solo zou gaan doen. Herman was trouwens altijd al een ideale schakel tussen Harry en mij en de ritme-sectie, ook in zijn eerste C+B-periode. Ik was erg gecharmeerd van Broods spel en van zijn persoon. Een bijzondere vogel, te gek. Hij had toen al die show-achtige elementen die hij later heeft uitgebouwd. Dat vond hij mooi."

"Herman vond het ook prachtig als ik met de gitaar in m’n nek of rollend op de grond of zo speelde. Dat heb ik een tijdje gedaan. Maar op een gegeven moment ben ik daarmee opgehouden. Als je noten, dus je spel, sterk genoeg zijn, heb je dat helemaal niet nodig. Dan heb je power genoeg. Dus ben ik daarmee gestopt. Het was mijn ding niet meer. Brood ergerde zich daaraan, maar dat interesseerde me niet. Ik houd niet van fake, ook niet van dat extroverte, waarvoor Brood zich wel leende, in al die kutblaadjes staan en zo."

Golden Earring
ZeelcokrantbreukDe chemie van de Kid Blue-bezetting bleek echter van korte duur. Herman Brood flirtte nadrukkelijk met Koos van Dijk om zijn carrière een andere wending te geven (waarin hij ook slaagde) en plotsklaps was er de overstap van Eelco Gelling naar Golden Earring. Hij was letterlijk van de ene op de andere dag verdwenen, zonder iemand iets te vertellen. Dat heeft met name Harry Muskee hem nooit vergeven en van zijn kant is het niet meer goed gekomen tussen die twee.

Het vertrek van Gelling betekende ook dat manager Jan Venhuizen er na vijftien jaar de brui aan gaf. "C+B waren Gelling en Muskee. Ik had maar één prioriteit: die twee bij elkaar houden. Toen Eelco vertrok, was het fundament onder de groep weggeslagen. Het zou nooit meer worden zoals het was," vertelde Venhuizen hierover.

Het was dus een pijnlijke periode daar in het oude café Peelo, waar de groep vrijwel dagelijks repeteerde. Er is al veel over gezegd en geschreven, maar hoe kijkt Eelco er zelf op terug? Hij zucht diep alvorens hij verder gaat. "Ik heb Harry later minstens tien keer uitgelegd dat als ik mijn vertrek naar Golden Earring vooraf met hem had overlegd, hij me had overgehaald om het niet te doen. Dat was hem ook gelukt, dat weet ik zeker."
 
ZZZZZPeelooNa een korte stilte vervolgt Eelco: "Die houding van Harry… Hij heeft er zelf aan meegewerkt om die hele periode na Kid Blue in te laten zakken. Hij wilde niks, wat ik ook probeerde. We zaten in dat café Peelo om nieuwe muziek te schrijven, maar er kwam geen zak uit. We kwijnden daar feitelijk helemaal weg (foto links). 
Zó deprimerend allemaal… Ik voelde me nog maar voor 80 procent bij de groep betrokken en dat was waardeloos. Mijn interesse verdween en dat kon ik niet maken ten opzichte van mijn collega’s. Ik was echter ook bang dat ik het contact met die hele muziekbusiness kwijt zou raken."

"Mijn toestand was dus redelijk labiel en ja, als je dan wordt benaderd door een topband als Golden Earring om bij hen te komen, platen te maken en mee te gaan op toernee door Amerika… Na zeven jaar kon ik toch m’n Amerikaanse droom waarmaken, die destijds door toedoen van Harry niet doorging. Dat speelde allemaal mee. Ik vond gewoon dat ik het MOEST doen."


Sluw spelletje
ZZZZGellinginEarringToch kan Eelco achteraf niet anders dan constateren dat het door enkele betrokken "van die andere zijde" heel sluw is gespeeld. De jongens van de Earring kwamen verdacht vaak bij C+B kijken, ook bij de repetities. George Kooijmans, producer Freddie Haayen…

Zij proefden de ingekakte sfeer die op dat moment rond de groep hing. Eelco: "Zij hebben haarscherp aangevoeld hoe ik ervoor stond en precies op het goede moment toegeslagen. Ik heb destijds geen enkele verbinding gelegd, maar nu kan ik het naadloos reconstrueren. Het is gewoon gepland; zij hadden mij een tijdje nodig, voor wat platen, voor de toernees en zo. Dat is overigens geen excuus hoor om mezelf vrij te pleiten, want ik heb het zelf gewild. Maar als ik er nu op terugkijk, is er gewoon een handig spel gespeeld. En dat het slechts tijdelijk was is ook wel gebleken."

ZZZZBombayEarringTussen 1976 en 1978 was Gelling bandlid van Golden Earring. Hij speelde mee op de elpees Contraband (met de top-10 hit Bombay) en Grab It For A Second en excelleerde op het album Live, waarvan een tweede single-versie van Radar Love werd getrokken. Hij genoot intens van het toeren en spelen in Amerika. Eelco inhaleerde gretig al hetgeen hij jaren eerder was misgelopen. Maar ook op dat andere continent werd hij nog steeds regelmatig met C+B geconfronteerd.

"In platenzaken zag ik zoveel Cuby-elpees. Alles hadden ze, alles. Stapels soms… Als we in onze hotels waren, kreeg ik in de bar beneden vaak bezoek van een groep Amerikanen die fan waren van de Blizzards, en daar ook alles van wisten. Ik heb zelfs bij TV-opnames in Los Angeles meegemaakt dat er een keer zo’n vogel onze kleedkamer binnenstormde en tegen me riep: Eelco, wat doe je nou godverdomme in zo’n kutband man, de Blizzards waren toch veel beter! Dat konden de jongens van de Earring toen niet zo waarderen.”


Verhouding met Harry
ZEelcometHarryHoekeVervolgens kantelt het gesprek nogmaals richting de verhouding tussen Eelco en Harry (foto links met Rob Hoeke). Het gebeurt zelden of nooit dat Eelco in het openbaar een kwaad woord over zijn vriend van weleer spreekt.

"Ik heb fantastische dingen met hem meegemaakt en die koester ik volop. We hadden vaak maar een half woord nodig om elkaar te begrijpen en we voelden elkaar helemaal aan. Dat was die klik hé. Soulmates most of the time, weet je wel? En tja, nobody’s perfect, Harry niet en ik zeker niet."

Dat het niet altijd koek en eis tussen die twee was, geeft Eelco echter onomwonden toe. Dat bleek ook al toen we eerder spraken over zijn redenen om C+B te verlaten. Gelling is er eerlijk in. "Wat mij altijd heeft verbaasd is dat Harry aan geen enkele vorm van zelfreflectie deed. Als dingen goed gingen, was het zijn verdienste en ging het fout, dan had hij dat al voorspeld. Zo ging het ALTIJD. Het was nooit zijn schuld, weet je wel?"

ZZZZVenbijGrolloo"Ik zal daar een simpel voorbeeldje van geven. We zaten in de bus op weg naar een optreden, in de beginperiode van de band. Harry zat naast de chauffeur op de voorbank, Willy Middel op de middelste bank en ik achterin. Er was wat heibel, zoals we dat wel vaker hadden. Harry draaide zich om naar Middel en daagde hem uit: Sla dan, sla dan… En Willy haalde ineens uit: Baaaammm… middenin Harry’s bek. Hij was helemaal over de rooie. Stop de bus, riep Harry woedend. Nou, bus in de berm, Harry eruit, het bos in… foetsie! We hebben toen gewoon gespeeld, met Brood als zanger. Harry zagen we later pas weer. Dat was karakteristiek voor Harry. Hij lokte dingen uit en kon vervolgens niet met de consequenties omgaan weet je wel…"

ZEelcohefthandenRdamUiteraard passeert ook Miep Huisman nog even de revue. Zoals bekend kwamen Somebody Will Know Someday en Window of my Eyes voort uit Harry’s liefdesverdriet, vanwege zijn verbroken relatie met Miep. Eelco quasi-verontwaardigd: "Terwijl ze godverdomme eerst MIJN meisje was! Weet je, daar heb ik me altijd over verbaasd, over die enorme treurnis van Harry. En dat hij daar zó lang in bleef hangen… Zes keer per dag naar de film Love Story gaan en zo… Of eindeloos hetzelfde klassieke nummer van Elisabeth Schwarzkopf draaien in dat Fiat-sportautootje van hem. En maar depressief langs zijn favoriete plekken in Drenthe toeren. Kom op zeg! Een beetje gezond zelfverdriet, OK, maar Harry verdronk daar helemaal in, eindeloos. Dat heb ik nooit begrepen van hem. Ook van die misverstanden tussen ons, dat hij zich daar niet overheen kon zetten. Altijd maar blijven steken in diezelfde houding. Dan doe je jezelf toch enorm tekort man… Zeker iemand als Harry. Zo jammer…"

Drentsche Courant
ZZZZSjoerdPunterEelco verhaalt vervolgens over een artikel in de krant. In juli 1972 schreef Sjoerd Punter, journalist bij de Drentsche en Asser Courant, een stuk over Muskee en Gelling. Cuby & the Blizzards waren even daarvoor ter ziele gegaan, na acht succesvolle jaren. Beiden waren op dat moment dus werkloos. Punter deed een dappere poging om na vier interviews met de heren iets op papier te zetten dat enigszins op een serieus artikel leek. Dat lukte nauwelijks; Muskee en Gelling leverden onvoldoende gespreksstof en hadden eigenlijk alleen oog voor elkaar.

Eelco: "Het is dapper van Sjoerd dat hij het destijds toch heeft doorgedrukt. Niemand snapte een reet van dat verhaal, maar ik vond het prachtig. Harry en ik hadden door de jaren heen een jargon en een humor ontwikkeld die voor buitenstaanders volstrekt onbegrijpelijk was. Maar wij verstonden elkaar blindelings. Met bijna niks."      

In het artikel doet Harry Muskee enkele bijzondere uitspraken over Gelling: "Eelco is de helft van iets, net als bij een huwelijk, maar dan wel beter, creatiever. Het is zeldzaam dat mensen als wij, die onder allerlei spanningen moeten leven, met elkaar kunnen omgaan zonder dat het ooit tot een uitbarsting komt. Eelco en ik hebben totale communicatie. Ik weet precies wat hij denkt als hij een bepaalde beweging maakt… Zonder Eelco zou ik er niets meer aan vinden. Ik zou onmiddellijk boswachter worden of zo."

ZZZZEelcoenHarryEelco: "Als je zulke dingen zegt waaruit blijkt dat je zeg maar intens van elkaar houdt, dan kan het toch niet zo zijn dat enige tijd later dit moois allemaal wegvalt en dat er ineens niets meer van je deugt? Dat Harry dit dan niet meer terug kon halen en zich volkomen liet leiden door de absurde waan van dat moment weet je wel… Diep tragisch eigenlijk…"

De laatste jaren was er weinig of geen contact meer tussen Muskee en Gelling. Eelco ontbrak bij Harry’s begrafenis in september 2011. Hij was niet uitgenodigd. "Ach," zegt hij. "We wisten toch wel precies wat we aan elkaar hadden en wat we samen hebben beleefd. Dat telt. Te zijner tijd zal ik wel eens naar zijn graf gaan en hem dan op ouderwetse Indiaanse manier toespreken." Eelco gniffelt: "Dat zal hem heugen…"


Anekdotes
ZZZZMetVanMorrisonTemidden van deze highs and lows is er uiteraard volop ruimte voor allerlei anekdotes. Eelco verhaalt met plezier over zijn ontmoetingen met Van Morrison (foto links). The Blizzards begeleidden hem in 1967 op een kort, maar rampzalig verlopen toerneetje. "Ik ontmoette Morrison, gekleed in dat vreselijke zuurstokpak, in Hilversum op een hotelkamer, om  door te nemen wat we zouden gaan doen. We zaten naast elkaar op bed op de gitaar wat te pielen en op een gegeven moment trok-ie zijn strot open en ik zat echt van onder tot boven onder het kippenvel van die stem van hem... als een scheermes. Dat zit dan gewoon naast je, weet je wel. Dat zijn onwijze momenten."

ZZZZEelxcoalslidTowerIn 1968 speelde Eelco mee op de elpee Nacht en Ontij van Boudewijn de Groot en op een singletje van The Tower, een zoveelste vergeefse poging om een 'supergroep' op te richten, met De Groot als Engelstalige zanger.
"Voor Nacht en Ontij" zaten we in de studio met het orkest van Bert Paige voor wat begeleiding met blazers en strijkers. Dat werd, samen met onder meer de bijbehorende gitaarmuziek, in één keer op band gezet. Bert Paige was heel bekend in die tijd, met zo’n serieus orkest. Allemaal professionals met weinig humor. De muziek was helemaal uitgeschreven. Nou lees ik geen muziek, maar bij die schema’s zag ik wel een verkeerd akkoord staan. Dus ik stak als een lulhannes-eerste-klas m'n vinger op en zei: Meneer Paige, dat schema klopt niet. Die Bert Paige keek alsof hij me wel af kon schieten. Maar het was wel waar, hetgeen vrij vervelend was, want al die partituren moesten gecorrigeerd worden en dat kostte weer tijd en geld en zo…"

ZZZZZSManOver de hoes van de elpee Simple Man uit 1971: "Ik heb het hele ontwerp voor die hoes gemaakt. De foto’s van die bezopen kerel heb ik in Italië bij het Garda-meer genomen."

"Een jaar later was ik er weer en heel toevallig kreeg ik diezelfde vent bijna onder mijn auto. Hij zat stomdronken op de fiets. Ik had hem hartstikke doodgereden, maar ik kon hem nog net ontwijken. We hebben nog wel even vriendelijk naar elkaar geknikt…"

Eelco glimt ook als hij herinneringen ophaalt aan Grolloo. Aan de familie Gans bijvoorbeeld met hun dochters Sacha en Jenny, die vlakbij de Voorstreek een grote boerderij hadden, waar vaak werd gefeest. Harry Muskee, Eelco Gelling en de kunstenaar Frans Jansen waren vlak na elkaar in juni jarig en vierden dat af en toe gezamenlijk bij de familie Gans. Dat levert mooie verhalen op, ook over die keer dat de bandleden samen met de dames Gans "ruim van de paddenstoelen hadden gesnoept", zoals Eelco het verwoordt.

ZZZZGansboerderijZe zaten behoorlijk stoned te wezen in die boerderij van Gans. Op een gegeven moment ging de bel, Jenny Gans deed open en zag een echtpaar voor de deur staan. U mag wel even binnenkomen hoor, zei ze met een uitnodigend gebaar. Vervolgens stelde ze zich voor aan het verbaasde stel. Het bleken haar eigen ouders te zijn die thuiskwamen, maar ze herkende ze niet…

"Wij rolden van de bank van het lachen," vertelt Eelco, die er direct heel voorkomend aan toevoegt: "Maar ik weet eigenlijk niet of ik dit wel mag vertellen…"

Hij vervolgt: "Toen was het nog leuk, en zat er nog geen kwaad in. Ik weet ook nog dat we stoned als een maleier in de ijssalon in Grolloo zaten en alleen al bij het zien van sorbets gillend van het lachen van de stoelen afvielen. Sloeg nergens op, maar het was zó grappig…"

Tim Hardin
ZZZZTimHardinEn dan is er nog Tim Hardin. Een legendarische singer/songwriter (foto links) die eigenlijk pas na zijn dood in 1980 de erkenning kreeg die hij verdiende, met beroemde nummers als How Can We Hang On To A Dream, Reason to Believe, If I Were A Carpenter en Simple Song of Freedom. Op initiatief van Hans Kinds, die toneelmeester was in De Kolk, deed Hardin in de jaren zeventig Assen aan op het moment dat hij nog niet echt bekend was.
Eelco: "Maar wij kenden hem wel natuurlijk. Dat concert was legendarisch. Niet dat het zo goed was, maar omdat het een rampzalig optreden bleek te zijn, slecht voorbereid en met heel weinig publiek. Hardin had aan drank en drugs geweldig ingenomen, kroop tijdens zijn concert regelmatig onder de vleugel en viel zelfs in slaap. We zijn nog op pad gegaan om dope voor hem te scoren."

"Het bijzondere was echter dat hij na afloop met mij mee naar huis is geweest. Venhuizen was erbij en Muskee en Sjoerd Punter ook geloof ik. Zittend op de vloer speelde hij daar enkele prachtige nieuwe nummers. Veel beter dan in De Kolk. Dat vond ik toch wel bijzonder dat zo’n klasbak bij mij op de grond speelde en zong. Zeer gedenkwaardig…"
 
ZZZZEelcometboekLafailleJohan Gaasbeek brengt in dit verband de regelmatig gedane suggestie naar voren dat de pianorif van Window of my Eyes afkomstig is van een song-intro van Tim Hardin.

We komen er op dat moment niet uit, maar als ik later thuis nog eens luister naar Hardins muziek, kan het eigenlijk maar om één nummer gaan: How Can We Hang On To A Dream. Dat sluit ook mooi aan bij Eelco's eerdere opmerking dat als hij vroeger iets fraais op plaat of op de radio hoorde, hij er direct mee aan de slag ging. Zelf weet hij het niet meer, maar de overeenkomsten tussen beide nummers zijn onmiskenbaar…

Diep gat
ZZZZZFreelanceBandNa zijn Golden Earring-periode maakte Eelco in 1980 korte tijd deel uit van de Freelance Band, waarmee hij een elpee opnam. Zes jaar later kwam hij zowaar weer even terug bij de Muskee Gang, maar zijn rentree en hernieuwde samenwerking met Muskee waren van korte duur en liepen definitief stuk tijdens de opnames van de elpee Rimshots in the Dark.
  
Vervolgens speelde Gelling enige tijd in Blues Connection en later in de Eelco Gelling Band (tweede foto op deze pagina), maar zijn aanwezigheid in beide bands verliep met de nodige hobbels. Hier tussendoor en vooral daarna viel hij in een heel diep gat.

Elders op internet vertelt hij daarover: "Op een gegeven moment ben ik helemaal verkeerd bezig gegaan. Doping...eh... Ik denk dat het voortkwam uit het kunstmatig een spanning willen creëren. Ik speelde niet meer en dat was een enorm gemis. Ik zat in een depressie, weet je wel. Je zit daar op de bank en in je hoofd gaat het aardig goed, maar niets reageert. Je doet niets. En toen ben ik bij doktoren geweest, zus en zo. Het ging van kwaad tot erger. Illegaal... methadon... Ik ben tot het gaatje gegaan en had het gevoel dat ik helemaal in de goot lag. Uiteindelijk kon ik nog net een vinger aan de trottoirband houden en ben ik overeind gesprongen, juist op tijd."

ZeelcometBluesConnectionTijdens ons gesprek komen de drugs niet aan bod, op één keer na, als Eelco en Jan Venhuizen het hebben over Alexis Korner (overleden in 1984 en gastgitarist op de C+B elpee Live in Düsseldorf ), de vader van de Britse blues, die zij goed hebben gekend. "Wat ontzettend jammer dat hij er niet meer is," stellen beiden bedroefd vast. Eelco, enigszins emotioneel: "De laatste keer dat ik hem heb ontmoet was in Paradiso. Ik zat toen zelf in die hele stomme periode met eh… zeg maar totaal verkeerde dope en zo. Ik schoot vreselijk tekort en kon niet goed met hem communiceren. Dat lag helemaal aan mij… Daar heb ik veel verdriet van gehad. Stupid…"

ZZZZMetAlexisKornerPratend over Alexis Korner (op de foto links met C+B) schiet Eelco plotseling iets te binnen.
"Ik moet eigenlijk eens een lijstje maken met dingen die ik heb gekregen en waaraan ik zeer verknocht was en die allemaal zijn gejat: Het kalfsleren jasje van Alexis Korner, die mooie gitaarband van hem waar ik zo gek op was, maar ook de Ierse trui van Van Morrison, die nog naar hem rook. Allemaal gestolen. Dat vind ik heel erg, want die spullen waren mij zeer dierbaar."

Weerwoord
ZZZZZEelcoAkkermanTot slot vraag ik Eelco (links met Jan Akkerman in de december vorig jaar) of hij nog dingen recht wil zetten. Dit is immers zijn verhaal. Vooral de wijze waarop er de laatste decennia over hem is gesproken en geschreven, zit hem soms dwars.
"Vaak zonder weerwoord en zonder controle."
Het getuigt volgens Gelling van een gering waarheidsgehalte en een gebrek aan fatsoen en respect. We praten er even over, maar Eelco wil er niet teveel over kwijt.

Toch storen bepaalde dingen hem behoorlijk. Zijn plotselinge vertrek bij Golden Earring bijvoorbeeld en de wijze waarop hij in 1986 vanwege zijn drugsgebruik uit de Muskee Gang werd gezet, toen hij weer even terug was voor de elpee Rimshots in the Dark, waarvoor Eelco behalve de titel, ook enkele nummers aanleverde. En dat hij zijn uitgeleende Gibson ES van de bandleden terugkreeg, met een gebroken gitaarnek.

ZZZZEelcoinkleurOf hoe hij in 1996, bij de wederopstanding van C+B 2, ondanks harde afspraken, op het laatste moment om onduidelijke redenen werd gewipt als gastgitarist. En over andere, zeg maar onverkwikkelijkheden, die hier en daar in boeken opduiken, zoals die keer dat hij na een optreden flessen whisky achterovergedrukt zou hebben. Eelco heeft hierover een duidelijke mening. De zaken liggen volgens hem veel genuanceerder dan dat ze nu worden voorgespiegeld.

Maar als ik hem vraag of hij er in dit artikel concreet op in wil gaan, komt hij na enig wikken en wegen met waarschijnlijk het verstandigste antwoord: "Nee, laat maar, anders krijg je weer van die nutteloze discussies. Onnodig. De tijd heeft al veel dingen rechtgezet en het is allemaal al zo lang geleden, weet je wel…"

Naschrift: Ook dit jaar hadden we regelmatig contact met Eelco. Door diverse "communicatiestoornissen" duurde het lang voordat hij dit interview van zijn opmerkingen en commentaar voorzag. Via de email beschreef hij de avonturen met zijn Ambonese vrienden van Kamp Schattenberg. "Dat moet er nog in, want daar hebben ze gewoon recht op."

ZZZZGellingRubenHoekeIn mei ontmoetten we Eelco bij een feestje in Den Haag. "De herinneringen aan die Indische familie Wagenmakers moeten extra worden benadrukt, want dat was zó bijzonder dat ik met die mensen mee mocht spelen. Ik wist toen nog niks. Ik heb er veel over nagedacht de laatste tijd en het ontroert me nog steeds enorm."
 
Eelco blijft echter typisch Eelco. Dat blijkt onder meer als we (tijdens het feest in mei) bij Eelco informeren naar zijn gastoptreden met de Ruben Hoeke Band op 5 september jl. tijdens het Sarasani-festival op Texel (foto boven). We hebben de poster gezien, wat mooi dat je weer gaat spelen man, verkondigen we. Eelco moet er lang over nadenken. Uiteindelijk reageert hij vrij afwezig: "O ja, is dat zo? Vertel eens…"

Met dank aan Eelco Gelling, Johan Gaasbeek, Bernard van der Putten, Jan Venhuizen, Gerrie van Barneveld, Rudy Leukfeldt en Arjan Vermeer.

ZZZZGroteEelcovoorcamera

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

Naar boven