Cuby & the Blizzards is een bekende bluesband uit Assen, die in 1964 ontstaat rond zanger Harry Muskee en sologitarist Eelco Gelling. In de oorspronkelijke bezetting maken ook Hans Kinds (slaggitaar), Willy Middel (bas) en Hans Waterman (de opvolger van drummer Dick Beekman) deel uit van de band. Voor hun eerste langspeelplaat Desolation uit 1966 krijgt de groep een Edison. De tweede LP, Groeten uit Grollo uit 1967, wordt een klassieker in de Nederlandse popgeschiedenis en bevat onder meer het legendarische Somebody Will Know Someday. Muskee is door liefdesverdriet in afzondering gaan wonen in een boerderij in Grolloo, onder de rook van Assen. In de jaren die volgen wordt Grolloo een bedevaartsoord voor tal van Nederlandse artiesten en kunstenaars. Het dorp krijgt landelijke bekendheid en wordt een toeristische trekpleister. 

Ondertussen is de groep versterkt met pianist Herman Brood en begeleiden de Blizzards tijdens Nederlandse tournees bluespianist Eddie Boyd, Van Morrison en John Mayall. Zelf scoort de Drentse bluesformatie hits met onder meer Another Day Another Road, Distant Smile, Window Of My Eyes en Appleknockers Flophouse. 



optreden-in-Bellevue

Tussen 1969 en 1972 opereert C+B in haar laatste bezetting, met pianist Helmig van der Vegt, bassist Herman Deinum en drummer Hans la Faille, alle drie afkomstig uit de Zwolse groep Blues Dimension. In 1972 vallen Cuby & the Blizzards uiteen. Daarop probeert Muskee het, samen met Gelling, onder diverse vlaggen met onder meer Red White & Blue en een korte wederopstanding van C+B. In 1976 is het echter definitief gedaan met de samenwerking tussen Muskee en Gelling, als laatstgenoemde overstapt naar Golden Earring. Ook Herman Brood begint aan zijn imposante solo-carrière.



In de twintig jaar die volgen, formeert Harry Muskee talrijke formaties (Musee Gang, Muskee Band, Muskee), die echter weinig succesvol zijn. In 1995 wordt Cuby & the Blizzards op initiatief van onder meer Johan Derksen en sponsor Henk Aa nieuw leven ingeblazen. Van der Vegt, La Faille en Deinum komen terug en sologitarist Erwin Java completeert de formatie. Eelco Gelling is er dus niet meer bij. Hij speelt onder meer in zijn eigen bands, zoals Blues Connection en de Eelco Gelling Band en onderhoudt nog maar sporadisch (muzikaal) contact met zijn vroegere maatje Muskee.



Zo’n 15 jaar toeren de Blizzards met succes in het theatercircuit. In 2009 verschijnt de laatste, door Daniël Lohues meegeschreven en geproduceerde CD Cats Lost. Op dit met goud bekroonde album, vol typische Blizzardsblues, zingt Muskee onder meer over de verhuftering van Nederland.



Onder beheer van de inmiddels in het leven geroepen Stichting tot Behoud van het Cultureel Erfgoed Harry Muskee, wordt op 1 juni 2011 het C+B Museum geopend, dat in Grolloo is gevestigd in het boerderijtje aan de Voorstreek waar Harry Muskee tussen 1965 en 1971 woonde. Negen dagen later viert Muskee er zijn zeventigste verjaardag. Een dag later sluiten Cuby + Blizzards het eerste Groeten uit Grolloo-festival af. Het is het laatste optreden van de roemruchte groep. Muskee is dan al ziek en sterft op 26 september aan de gevolgen van leverkanker.



De Stichting Erfgoed Muskee gaat in de jaren die volgen succesvol met haar activiteiten verder. Het C+B Museum trekt met tentoonstellingen over onder meer Harry Muskee, Herman Brood en Eelco Gelling, relatief veel bezoekers. Bovendien wordt voldaan aan een grote wens van Muskee, namelijk om Grolloo als bluesdorp nummer één op de kaart te zetten door er veel (jong) bluestalent te laten spelen. Dat gebeurt onder meer met het jaarlijkse Blues in Grolloo-festival, dat steeds zo’n 1500 bezoekers trekt.

Naar boven